potrzebny scenariusz przedstawienia na zakoŃczenie - podsumowanie i semestru w szkole podstawowej!!!! rasta02 rasta02 06.01.2015 SCENARIUSZ PRZEDSTAWIENIA NA ZAKOŃCZENIE NAUKI W SZKOLE PODSTAWOWEJ - KLASA VI. Ucz. I Pożegnanie szkoły podstawowej i odejście do gimnazjum wydawałoby się łatwą sprawą, ale dziś już wiemy, że wcale tak nie jest. Sporo jest różnych szkół na świecie, ale takiej jak nasza, nigdzie nie znajdziecie. Tu zostają nasi przyjaciele Scenariusz przedstawienia „Na straganie”. Piosenka „Na marchewki urodziny” Na marchewki urodziny Wszystkie zeszły się jarzyny. A marchewka gości wita I o zdrowie grzecznie pyta, A marchewka gości wita I o zdrowie grzecznie pyta, Kartofelek podskakuje, Burak z rzepką już tańcuje. Pan kartofel z krótką nóżką Biegnie szybko za W poniedziałek, 3 maja, w dniu święta Konstytucji 3 Maja w Wielkiej Sali Wety Ratusza Głównego Miasta odbyła się inscenizacja przysięgi na wierność królowi i Rzeczypospolitej. - Słowa przysięgi, które usłyszeliśmy były wypowiadane w XVII, ale także XVIII wieku - mówił prowadzący inscenizację Krzysztof Kucharski z Muzeum Gdańska. Scenariusz przedstawienia pod hasłem „Kocham moją Ojczyznę” Przygotowanie: Agnieszka Lewieniec – edukacja wczesnoszkolna Szkoła Podstawowa nr 25 w Rzeszowie 1. Przywitanie Dyrekcji i zaproszonych uczniów. 2. Część artystyczna. (do scenariusza jest dołączona prezentacja multimedialna) Następnie rzeka przepływa przez dolinę Hula, wpada do Jeziora Tyberiadzkiego, z którego wypływa na południe i kończy swój bieg w Morzu Martwym. Lustro wody znajduje się w najniższym punkcie Ziemi – 408 m p.p.m. (i ciągle się obniża). Na południe od Morza Martwego znajduje się Zatoka Akaba i Morze Czerwone. Na poprzednich zajęciach ( 2- 3 jednostki lekcyjne ) uczniowie: omówili kalendarium wydarzeń przełomów PRL: 1956 r., 1968 r., 1970 r. czytali relacje świadków tamtejszych wydarzeń ( do wyboru przez nauczyciela - fragmenty z Notesu ,,Pamiętanie Peerelu") zapoznali się z historią polskiej opozycji lat 70. ( KOR, ewentualnie ROPCiO, KPN ). 2b6OO. Mysz szykuje się do drogi bierze plecak i mówi Jestem spakowana bilet mam w kieszeni bierze słuchawkę i dzwoni halo ,taksi proszę przyjechać na Aleję Cieni wybieram się w podróż dookoła świata lecę samolotem bo najszybciej lata i proszę się śpieszyć czasu nie mam wiele muszę być w Egipcie w najbliższą niedzielę dziękuję ,czekam Podjeżdża taksówkarz rowerem mysz wsiada na bagażnik Mysz Proszę szybko jechać samolot nie czeka …................................................... lotnisko już widać choć wprawdzie z daleka proszę szybciej !! proszę !!!!! taksówkarz dobra dobra już się robi!! to ile fabryka dała nagle stają taksówkarz nie wiem co się dzieje czy to nie przypadek jakieś zbiegowisko chyba był wypadek o!! a gapiów jak zawsze calutka gromada Mysz ja nie będę czekać z roweru wysiadam biegnie do wypadku -Proszę się odsunąć Panowie i Panie niech w takiej pozycji ranny pozostanie Gapowicz Patrzcie ale mądra a gdzie uprawnienia ratować rannego potrzebne szkolenia znaczy się papierek świstek mam na względzie inaczej kochana nic z tego nie będzie Mysz Jeszcze na uczelni odbyłam szkolenie kurs pierwszej pomocy oto zaświadczenie. Wiem jak zrobić masaż, sztuczne oddychanie, okryć, podnieść głowę mam przygotowanie-. Wezwać pogotowie potem do szpitala każda chwila droga a pan to ofiara ale losu !! proszę mnie przepuścić Myszka ratuje rannego Przybiega lekarz ogląda rannego i mówi Pomoc przyszła w porę dobrze się skończyło a jaka fachowa aż popatrzeć miło a gdzie bohaterka no gdzie się podziała Gapowicz bardzo się śpieszyła i do nory zwiała ha ha ha ale heca uciekła do dziury Drugi gapowicz a idźże stąd tchórzu ty nic nie rozumiesz aleś mocny w gębie gadać to Ty umiesz Scena druga Tit tit tit przyszedł esemes myszka ogląda telefon Wiedziałam od wczoraj że dziś coś się stanie bo ktoś bardzo pilnie prosi o spotkanie, nawet namiar daje chociaż nie wie komu nazwisko i imię numer telefonu i jeszcze gwarancję jakieś lojalności nagrody czy coś tam na dowód wdzięczności. Co to może być ? Czyta kilka razy po czym mówi -wypada się zgodzić gdy ktoś bardzo prosi jakaś grubsza sprawa w kosteczkach to czuję mam iść na spotkanie a !..zaryzykuję-. Myszka ubiera się i biegnie na umówione miejsce -chyba wzrok mnie myli to biuro podróży- wchodzi szef biura i wręcza myszce kwiatek mówiąc -Witam witam pięknie a ten kwiatek róży to dla pani - Myszka - Ja nic nie pojmuję po co mnie wezwano? jak samą królową pięknie przywitano-. Szef biura do zgromadzonych Za pomoc w wypadku i sprawne działanie nagrodę miesiąca mysz dzisiaj dostanie. Poleci na wczasy do Egiptu LOT-em ma bilet darmowy na tam i z powrotem. Jak widać odwaga i umiejętności to wielka zaleta jej osobowości, a kurs tylko pomógł by się nauczyła jak pomóc ofierze żeby ta przeżyła. Obok biura podróży tablica z ogłoszeniem wróbel podchodzi do tablicy czyta....Kurs pierwszej pomocy kurs pierwszej pomocy O!!!! poważna sprawa twarda szkoła życia nie jakaś zabawa potem mówi do drugiego wróbla no bo właśnie wczoraj nabór ogłoszono chętni się wpisali listę zakończono. Kandydatów wielu liczba miejsc za mała, a komisja sprawę dokładnie zbadała. Potem w leśnym radio fakt ten ogłosiła, że wszystkie warunki naboru spełniła. Instruktor kursu -Na kurs pójdzie borsuk dzięcioł jeż i sowa kogut gęś przepiórka i pani szpakowa co się tyczy lisa to przebiegła sztuka niech sobie gdzie indziej przeszkolenia Lis Wszyscy się radują tylko mnie to złości nigdy nie wybaczę takiej okropności chyba się zmówili ja to nosem czuję a niedoceniony, kogóż uratuję? Odchodzi od tablicy urażony mamrocząc Teraz to pobiegnę do bliskiego lasu już ja im pokażę!!! narobię hałasu, rozpowiem że dzisiaj byłem napadnięty mam złamaną nogę ogonek pocięty. Piękny ogon przecież to wielki majątek doniesienie złożę to tak na początek za straty moralne nie odpuszczę bracie ale będzie sprawa w leśnym magistracie!- Narrator A lis o odważnej myszy od sroki usłyszał Lis Ja bym się na pewno dużo lepiej spisał i żądał nagrody jakiej się nie śniło żadnemu z kursantów.. oj ! było by, było. A ta mysz …...sroka przesadza Lis Ale teraz trochę poudawać muszę. Ratownicy będą daremnie się trudzić tylko muszę jęczeć żeby litość wzbudzić no niech wreszcie jakiś głuptas mnie usłyszy- ratunku bandyci ratunku biją !!!! Lis udając rannego piszczy, zipie, dyszy. Przybiega lekarz bada lisa i mówi Tylko czas zabiera i tak go mam mało udawał cwaniaczek nic go nie bolało Narrator Tymczasem na łące obok leśnej drogi malutki zajączek połamał dwie nogi. biedny długo leżał bardzo osłabiony, na dodatek jeszcze strasznie przerażony. Zajączek Pomocy ratunku złamałem dwie nogi Ruszyć się nie mogę ,ból straszliwie srogi oj jo joj boli a,a, a boli Lekarz nadbiega i bada zajączka -lekarz Będą komplikacje gdy pomoc spóźniona, a to przez chytrusa akcja opóźniona może kiedyś hultaj nauczkę dostanie kiedy bez pomocy samiutki zostanie. Tymczasem lisek wstaje i uciekając potyka się pada na ziemię wrzeszcząc -Choć narozrabiałem w życiu bardzo wiele ratunku!! pomóżcie ! bracia!, przyjaciele! co to za zwyczaje, co to za układy, wyjść z tego grajdołka no nie !...nie dam rady! Pomocy ,pomocy !!!!!! Przylatuje sroka sroka -Ty!brzydki kłamczuchu znowu nas nabierasz zwierzątka pracują a ty czas zabierasz, przecież ty nikomu nigdy nie pomożesz więc sam sobie sobie poradź jeśli tylko możesz. Wszyscy Warto zapamiętać to mądre przysłowie, które słusznie mówi : -„Jak ty komu tak on tobie”- „i nie rób innemu co tobie niemiło a będzie ci się dużo lepiej żyło „ „Kielich goryczy” to scenariusz misterium męki pańskiej do zrealizowania z uczniami. Został on napisany w dwóch wariantach – dla uczniów klas I–IV szkół podstawowych oraz dla uczniów starszych klas szkoły podstawowej, szkół gimnazjalnych i średnich. Może to być przedsięwzięcie sceniczne z dużym rozmachem - pełny skład aktorski to około 40 osób plus chór z wokalistami, ale także w skromniejszych warunkach osobowych. Fabuła oparta jest ściśle na ewangelicznym przekazie i skupia się na przekazaniu emocji Jezusa z ogrodu oliwnego i drogi krzyżowej, której projekcja pojawia się przed oczami Zbawiciela w trakcie modlitwy w Getsemani. Oprócz spotkań dobrze znanych z drogi krzyżowej, w scenariuszu znalazły się momenty konfrontacji cierpiącego Boga-Człowieka z szatanem i samotnością. Pojawiają się także osoby, którym okazał miłość – Maria Magdalena, Nikodem, córka Jaira. Wszystkie spotkania na drodze krzyżowej są niezwykłe… Ich głęboki, refleksyjny nastrój pogłębiają piosenki stworzone specjalnie do tego scenariusza i uzupełniające jego treść. Przygotowane na jego podstawie przedstawienie doskonale wpisuje się w nastrój Wielkiego Postu, pomagając aktorom i widzom głębiej przeżyć ten szczególny czas. Książka zawiera scenariusz w dwóch wersjach: dla uczniów klas I-IV dla uczniów starszych, młodzieży oraz osób dorosłych Scenariusz przedstawienia wielkopostnego posiada oryginalną oprawę muzyczną. Tym razem dołączamy dwie płyty CD: CD 1- nowe utwory w wersji instrumentalnej i z wokalem, muzyka ilustracyjna, efekty dźwiękowe do przedstawienia, plakat w formacie A3 i A4, a także tekst scenariusza do wydrukowania. CD 2- tekst rozważań i Drogi Krzyżowej czytany przez lektora, połączony z utworami z pierwszej płyty. Całość stanowi słuchowisko, przydatne do nauki dla aktorów. Fragment scenariusza dla dzieci starszych AKT ITrwoga i samotność w Getsemani Występują: LEKTOR, JEZUS, PIOTR, JAKUB, JAN, KUSICIEL, ANIOŁ, WOKALISTA, CHÓR, UCZNIOWIE (ośmiu UCZNIÓW — role epizodyczne) LEKTORJezus był równocześnie Bogiem i człowiekiem, ale te dwie natury w nim się nie mieszały. Nie mogło być tak, że w trudnym dla siebie czasie przełączał naturę ludzką na boską, stwarzając tylko pozory cierpienia. Jak każdy inny człowiek w takiej sytuacji z pewnością odczuwał ogromny lęk, zmęczenie oraz ból — psychiczny i fizyczny. Strach paraliżował Go, samotność przygnębiała. Nie mógł jednak wyłączyć natury boskiej, a zatem jako Bóg dobrze wiedział, modląc się w Ogrójcu, co Go czeka przez najbliższe kilkadziesiąt godzin. Wychylał ów symboliczny kielich goryczy, podany mu przez Ojca, mając przed oczyma wizję własnej męki. Na scenę wchodzi JEZUS w towarzystwie jedenastu UCZNIÓW1. Jeżeli przedstawienie jest realizowane w kościele, to powinni iść przez cały kościół, rozmawiając bez użycia (jeśli to możliwe) mikrofonów, w stronę ołtarza lub miejsca, w którym rozgrywa się I akt. Nr 1 na CD. Szum strumienia. Przejście przez Cedron JEZUSWy wszyscy zwątpicie we mnie tej nocy. Bo jest napisane: uderzę pasterza, a rozproszą się owce. PIOTRPanie! Choćby wszyscy zwątpili w Ciebie, ja nigdy nie zwątpię JEZUS (zatrzymując się)Zaprawdę, powiadam ci: jeszcze tej nocy, zanim kogut zapieje, trzy razy się mnie zaprzesz. PIOTRChoćby mi przyszło umrzeć z Tobą, nie wyprę się Ciebie. UCZNIOWIENie wyprzemy się Ciebie! JEZUS (zwracając się do UCZNIÓW)Usiądźcie tu, ja tymczasem odejdę i będę się modlił. Piotrze, Janie i ty, Jakubie, pójdźcie ze mną. UCZNIOWIE niewymienieni przez Jezusa zasiadają pośród ludzi na widowni, by stworzyć wrażenie, że wspólnota jest obecna w Getsemani. Wymienieni odchodzą z JEZUSEM. Zajmują miejsce na pierwsze planie. Jezus schodzi na drugi plan, mimo iż gra główną rolę. JEZUS (z ogromnym bólem i smutkiem chowa twarz w dłoniach)Boję się, bracia, tak bardzo się boję! JAKUBPanie, czego się lękasz? Czy coś Ci grozi? PIOTRMistrzu, czy wiesz coś, czego my nie wiemy? JEZUSLepiej, żebyście nie wiedzieli tego, co ja wiem. Smutna jest moja dusza aż do śmierci. Zostańcie tu i czuwajcie ze mną! JANTak, Mistrzu, będziemy czuwali, modląc się. JEZUS odchodzi, a UCZNIOWIE rozmawiają ze sobą. PIOTRJeszcze Go nie widziałem w takim stanie. JAKUBNic nie rozumiem, lecz przeczuwam coś złego. JANLękam się. Przygnębieni UCZNIOWIE siadają i pogrążają się w modlitwie. Tymczasem JEZUS odchodzi na trzeci plan i pada na twarz. JEZUS (z bólem)Adonai, Adonai! Nr 2 na CD. Ilustracja muzyczna Na tle muzyki słychać pojedyncze słowa JEZUSA, szeptane i wypowiadane głośno, dramatycznie, rozpaczliwie. JEZUSAdonai! Adonai! Adonai! Adonai! Ojcze mój, jeśli to możliwe, niech Mnie ominie ten kielich! Nie moja jednak, a Twoja wola niech się stanie. Nr 3 na CD. Piosenka „Adonai, Adonai” (refren śpiewa JEZUS) Fragment scenariusza dla dzieci młodszych Od autoraOsobom pracującym z dziećmi w wieku 6–10 lat proponuję zrealizowanie przedstawienia według poniższego scenariusza. Powinien on być zrozumiały dla dzieci, a w razie niejasności liczę na pomoc dorosłych opiekunów. Pełny skład aktorski to około 40 osób (w zależności od liczby ŻOŁNIERZY w Ogrójcu), a także CHÓR oraz wokaliści. Można ten scenariusz zrealizować z mniejszym rozmachem, w składzie kilkunastoosobowym. Przykładowo: zamiast zaczynać przedstawienie od przeprawy przez Cedron można od razu przejść do rozmowy JEZUSA z JAKUBEM, PIOTREM i JANEM w Ogrójcu. W ten sposób zmniejszymy skład aktorski o ośmiu UCZNIÓW, których udział w podstawowym scenariuszu ogranicza się zaledwie do samej obecności w Getsemani. Ponadto role aktorów przypisanych poszczególnym stacjom może przejąć LEKTOR, czyli jedna osoba odczytująca rozważania. W III akcie scenę pojmania JEZUSA można zrealizować w mniej licznym składzie, czyli na przykład z udziałem jedynie dwóch ŻOŁNIERZY. Pieśni może wykonywać jeden WOKALISTA oraz kilkuosobowy CHÓR. W razie potrzeby utwory można odtworzyć z płyty ze ścieżką dźwiękową i w ten sposób zrezygnować z CHÓRU i wokalistów, choć mam cichą nadzieję, że nie skorzystacie z tej opcji. Dzieci uwielbiają śpiewać. Jeżeli idzie o kostiumy, to oczywiście wprowadzicie je w miarę Waszych możliwości. Życzę Wam, abyście mogli zastosować stroje kompletne; w wersji „oszczędnościowej” można się bez nich obejść i tylko JEZUS, trzej UCZNIOWIE, KUSICIEL i dwaj ŻOŁNIERZE będą przebrani. Dodatkowe porady i inspiracje znajdziecie na moim blogu tematycznym dedykowanym osobom pracującym z dziećmi ( Scenariusz oparty jest wyłącznie na przekazie biblijnym. Wykorzystałem relacje wszystkich ewangelistów. Niektóre strofy są wiernymi cytatami z Pisma Świętego. AKT ITrwoga i samotność w Getsemani Występują: NARRATOR, JEZUS, STACJE I–XIV, ANIOŁ, KUSICIEL, PIOTR, JAKUB, JAN, JUDASZ, APOSTOŁOWIE i OSOBA DOROSŁA Wstęp powinien być dostosowany do grupy wiekowej, do której jest adresowane przedstawienie, i powinna go wygłosić OSOBA DOROSŁA (np. katecheta). Poniżej proponuję wstęp dla publiczności starszej. Dzieci realizujące scenariusz na etapie prób powinny zrozumieć treść przedstawienia. Mam nadzieję, że wpisuje się ono w katechezę i zainteresuje zarówno dorosłych, jak i dzieci. NARRATOR/OSOBA DOROSŁAJezus był człowiekiem i Bogiem równocześnie, ale te dwie natury w nim się nie mieszały. Nie mogło być tak, że w trudnym dla siebie czasie przełączał naturę ludzką na boską, stwarzając tylko pozory cierpienia. Jak każdy człowiek w takiej sytuacji z pewnością odczuwał ogromny lęk, zmęczenie oraz ból — psychiczny i fizyczny. Strach paraliżował Go, samotność przygnębiała. Nie mógł jednak wyłączyć natury boskiej, a zatem jako Bóg dokładnie wiedział, modląc się w Ogrójcu, co Go czeka przez najbliższe kilkadziesiąt godzin. Wychylał ów symboliczny kielich goryczy, podany mu przez Ojca, mając przed oczyma wizję własnej męki. Na scenę wchodzi JEZUS w towarzystwie jedenastu UCZNIÓW2. Jeżeli przedstawienie jest realizowane w kościele, to powinni iść przez cały kościół w stronę ołtarza lub miejsca, w którym jest zaplanowane wystawienie aktu I. Niech raczej (o ile to możliwe) rozmawiają bez użycia mikrofonów, a więc wypowiadają swoje kwestie głośno. Nr 1 na CD. Szum strumienia JEZUSUczniowie, wy wszyscy zwątpicie we mnie tej nocy. PIOTRPanie! Choćby wszyscy zwątpili w Ciebie, ja, Piotr, nigdy nie zwątpię. JEZUS (zatrzymując się)Piotrze, jeszcze tej nocy, zanim kogut zapieje, ty trzy razy się mnie zaprzesz. UCZNIOWIENie wyprzemy się Ciebie! JEZUS (zwracając się do UCZNIÓW)Usiądźcie tu, ja tymczasem odejdę i będę się modlił. Piotrze, Janie i ty, Jakubie, pójdźcie ze mną. UCZNIOWIE niewymienieni przez Jezusa zasiadają pośród ludzi na widowni, by stworzyć wrażenie, że wspólnota jest obecna w Getsemani. Wymienieni odchodzą z JEZUSEM. Zajmują miejsce na pierwsze planie. JEZUS schodzi na drugi plan, mimo iż gra główną rolę. JEZUS (z ogromnym bólem i smutkiem chowa twarz w dłoniach)Boję się, bracia, tak bardzo się boję! JAKUBPanie, czego się lękasz? Czy coś Ci grozi? PIOTRMistrzu, czy wiesz coś, czego my nie wiemy? JEZUSLepiej, żebyście nie wiedzieli tego, co ja wiem. Smutna jest moja dusza aż do śmierci. Zostańcie tu i czuwajcie ze mną! JANTak, Mistrzu, będziemy czuwali, modląc się. JEZUS odchodzi. UCZNIOWIE klękają lub siadają, zatopieni w modlitwie. Tymczasem JEZUS odchodzi na II plan i rzuca się na twarz. JEZUS (z bólem)Adonai, Adonai! Nr 2 na CD. Ilustracja muzyczna. Na tle tej muzyki pojedyncze słowa szeptane i wypowiadane głośno, dramatycznie i rozpaczliwie. JEZUSAdonai! Adonai! Adonai! Adonai! Ojcze mój, jeśli to możliwe, niech mnie ominie ten kielich goryczy! Nie moja wola, lecz Twoja niechaj się stanie. Nr 3 na CD. Piosenka „ Adonai, Adonai” (refren śpiewa JEZUS) Anna Patalas Nauczyciel mianowany Kl. I LO SCENARIUSZ KATECHEZY Temat : „Wielki Post – czas powrotu do Boga” Cel główny: Ukazanie wymiaru religijnego czasu Wielkiego Postu Cele operacyjne: Uczeń potrafi: – wyjaśnić sens treści fragmentów biblijnych z Łk 4, 1-12 i Iz 58, 1-10 – wyjaśnić sens nawrócenia się – otworzyć się na łaskę przebaczenia – wymienić 3 czyny pokutne Działanie: Zachęta do nieustannego podejmowania wysiłku nawracania się i zwalczania pokus w codzienności. Metody nauczania: 1. metoda aktywizująca „rebusy” 2. dyskusja 3. „burza mózgów” 4. scenki biblijne Środki dydaktyczne: 1. Pismo Święte 2. arkusz szarego papieru 3. kartki A4 i flamastry PRZEBIEG KATECHEZY 1. Czynności wstępne: - modlitwa - sprawdzenie listy obecności - metoda aktywizująca :”burza mózgów” - uczniowie wpisują na arkuszu szarego papieru skojarzenia z terminem ”WIELKI POST” 2. Wprowadzenie: - Zapis tematu do zeszytu - Nawiązanie do skojarzeń uczniów- podjęcie dyskusji: ”Czym jest Wielki Post?” - Jaki obraz postu ukazuje Biblia? -czytanie fragmentu z Iz 58, 1-10 3. Rozwinięcie tematu: - analiza treści fragmentu biblijnego: ”Co jest istotą prawdziwego postu?” - dyskusja - Czym dla Ciebie jest czas Wielkiego Postu? - zachęta do prac parami: ułożenie rebusu na kartkach A4 związanego z tym okresem - wymiana rebusów – rozwiązanie - przygotowanie scenki biblijnej na podstawie przeczytanego samodzielnie tekstu o kuszeniu Jezusa na pustyni z Łk 4, 1-12 - odegranie scenki przez grupę ochotników - zachęta do osobistej refleksji: do czego zachęca Cię Bóg przez to wydarzenie kuszenia Jezusa? 4. Utrwalenie - Wymienić 3 czyny pokutne i zapisać je do zeszytu - Samodzielna notatka: co warto zapamiętać i przeżywać w okresie Wielkiego Postu? - Podanie zadania domowego: ”Na czym Twoim zdaniem polega prawdziwe nawrócenie do Boga?” - Ocena aktywności uczniówUwaga! Wszystkie materiały opublikowane na stronach są chronione prawem autorskim, publikowanie bez pisemnej zgody firmy Edgard zabronione. Kl. IV-VIRaszyn marzec 2009HISTORIA KRZYŻASCENA ITrzy dziewczynki pod kierunkiem dyrygentki śpiewają piosenkę: BÓG POTRZEBUJE zakończeniu słychać oklaski Jedno dziecko siedzi "po turecku" trzyma w ręku krzyż, przysłuchuje się i rozmyśla: (na tle muzyki)GŁOS: No tak, wszyscy im klaszczą. Ja też tak potrafię, tylko nikt mnie nie chce słuchać. Dziecko wstaje, podchodzi do dziewczynki, która rysuje. GŁOS:Oj jakie piękne słońce ... i drzewa ... Eee, ja to nawet nie umiem porządnie kółka narysować. Przechodzi w oddali bardzo ładnie i bogato ubrana dziewczynka ( ma super telefon, słuchawki na uszach....)DZIECKO:Aga ... (urywa). GŁOS: Z nią też nie mam się co zadawać. Nie mam tyle pieniędzy, co ona. Dlaczego nie jestem bogaty? Boże drogi, gdybym miał tyle kasy, co ona, to 5 zł dawałbym w niedzielę na tacę, 10 zł oddałbym rodzicom, a za resztę mógłbym zwiedzić cały świat. Szkoda, że nie jestem bogaty. Podchodzi do grupy chłopców grających w piłkę:GŁOS:Pewnie nie dałbym rady złapać piłkę i wszyscy śmialiby się ze do grupy roześmianych dziewcząt grających w one wysoko skaczą, ja to jestem takim dzieci wraca z plecakami ze szkoły rozmawiają o dobrych ocenach, które dziś otrzymali.( DZIECKO zerka w swoją kartkówkę)GŁOS:Dlaczego oni znów dostali szóstki, a ja ledwie dwójkę?! Dziecko zwraca się w stronę publiczności( cichnie muzyka)DZIECKO: siadaBoże! To wszystko jest lepiej się uczą, ładniej śpiewają, piękniej rysują, są wysportowani. Niektórzy mają więcej pieniędzy. Innym dzieciom łatwiej się żyje, lepiej dają sobie radę. Moi koledzy i koleżanki są lubiani i Boże, jestem przekonany, że gdybym urodził się 100 lat wcześniej, albo 100 lat później, to na pewno byłoby wszystko inaczej. Mam już dosyć takiego życia. Ono jest dla mnie zbyt ciężkie. odrzuca krzyżIdę spać. Dziecko kładzie się spać. Muzyka cichnie. Wszystkie inne dzieci MOŻE BYĆ FRAGMENT FILMU PRZEDSTAWIAJĄCEGO GROGĘ KZYŻOWĄ PANA JEZUSAPrzychodzi anioł i budzi dziecko. ( muzyka)SCENA IIANIOŁ nieśmiało: Obudź się. Wstań, proszę. DZIECKO: Dlaczego mnie budzisz? ANIOŁ: Proszę cię, żebyś poszedł ze mną. DZIECKO: Dokąd chcesz, żebyśmy poszli? ANIOŁ: Zaraz zobaczysz. Kręcą się razem w kółko, zatrzymują się przed drzwiami anioł otwiera drzwi. W chodzą dzieci, które trzymają różne krzyże. ( cichnie muzyka)DZIECKO: Skąd tu tyle krzyży? Po co tu stoją? Do kogo one należą? ANIOŁ: To są ludzkie krzyże. DZIECKO: Ludzkie krzyże?? Hmm ... nic nie rozumiem. ANIOŁ: Każdy człowiek niesie jakiś krzyż. Tym krzyżem jest jego cierpienie - małe lub duże. To jest to wszystko, co w ludzkim życiu jest trudne i ciężkie, czego najchętniej każdy chciałby się pozbyć. Ale tak już jest, że każdy człowiek musi nieść jakiś krzyż. DZIECKO: Ach tak! Teraz rozumiem, dlaczego tyle tych krzyży i dlaczego każdy z nich jest inny. Ale ... po co tutaj przyszliśmy? ANIOŁ: Pan Bóg polecił mi, abym ciebie tu przyprowadził. DZIECKO: Pan Bóg? Ale dlaczego? ANIOŁ: Narzekasz na swój krzyż. Mówisz, że ci bardzo ciężko z nim iść. Bóg pozwolił, abyś tu przyszedł i wybrał sobie inny krzyż jaki tylko zechcesz i żebyś z tym nowym krzyżem szedł dalej przez życie nie narzekając. DZIECKO: Czy to jest możliwe, żeby taki potężny i wielki Bóg chciał się zajmować kimś takim jak ja? Przecież jestem tylko dzieckiem. ANIOŁ: Pan Bóg naprawdę przysłał mnie do ciebie. DZIECKO: I mogę wybrać taki krzyż jaki tylko zechcę? I będę mógł nim iść przez całe życie? (muzyka)Dziecko przygląda się wszystkim krzyżom. Podchodzi do krzyża złotego. DZIECKO: nieśmiałoWreszcie będę miał wspaniałe podbiega do krzyża, obejmuje go mocno, ale nie daje rady go podnieść, odsuwa się zaskoczony i się i idzie w kierunku innego krzyża, też złotego, ale mniejszego z drogimi kamieniami i ozdobami. Stawia z nim kilka kroków, ale jest zbyt ciężki.(koniec muzyki)DZIECKO nerwowo: Za ciężki. ANIOŁ pokazuje ręką, wskazuje na inne krzyże: Spróbuj znaleźć inny, który będzie lepszy dla ciebie. DZIECKO: Jest niemożliwe, żebym mógł iść z nim dłuższy czas. Jest zbyt ciężki, a te wspaniałe ozdoby i drogie kamienie dokuczliwie uciskają mnie w ramiona. Biegnie do upatrzonego krzyża. ANIOŁ uśmiechając się tajemniczo: Na pewno znajdziesz krzyż bardziej dla siebie odpowiedni. Tylko nie zniechęcaj się. SCENA III Dziecko ponownie rozgląda się, rozpoczyna poszukiwania. Wreszcie podchodzi do małego krzyża, zielonego, kwitnącego i dość mogę go wziąć?ANIOŁ:Tak Idzie kilka metrów dalej i dostrzega że krzyż uderza go o nogi i plącze mu stoi trochę zawstydzone, trochę zamyślone: Niestety ... zbyt krótki. Na pewno nie znajdę już krzyża odpowiedniego dla siebie. Te są zbyt ciężkie lub zbyt krótkie. Tamte nie podobają mi się. Są zbyt proste i takie pospolite. A może nie zrobiono dla mnie odpowiedniego krzyża? Nagle spostrzega kolorowy krzyż stojący jakby z boku. DZIECKO: Oj jest dla mnie krzyż! Znalazłem! ANIOŁ: Cieszę się, że znalazłeś. DZIECKO: Czy mogę go wziąć? Jest taki piękny! Akurat dla mnie! Czy mogę iść z nim przez całe życie? Pozwól, proszę! ANIOŁ: Dobrze, weź ten krzyż.(pa chwili) A czy ty wiesz, że to jest twój krzyż? DZIECKO: Mój krzyż??? Ale ja nie wiem, o czym ty mówisz. ANIOŁ: Ten krzyż, który znalazłeś to jest twój krzyż. To jest ten sam, na który tak strasznie codziennie narzekasz: że śpiewać nie umiesz, że rysować nie potrafisz, że masz za mało pieniędzy, że ciągle dostajesz byle jakie stopnie, chociaż się uczysz - to jest twój krzyż. To jest ten sam krzyż, który znalazłeś. Jest Ktoś, kto pierwszy dźwigał krzyż - taki wielki, ciężki i niewygodny. To Jezus - Bóg i Człowiek. On dał nam przykład, jak powinniśmy nieść nasze krzyże – dużo mniejsze i lżejsze niż Jego śpiewają wszyscy aktorzyRYSUJĘ KRZYŻOpracowała: mgr Ewa WijatkowskaW oparciu o opowiadanie Pino Pellegrino „Ludzkie Krzyże”

scenariusz przedstawienia na wielki post